Theolog  -

MAANDGEDICHT MAART

Regen

Wanneer de middag regent
en je hebt gewacht

na zoveel dagen is de avond
droevig en valt in
slaap, langzaam

wanneer je wakker wordt
de morgen regent

en je hebt gewacht.

Johanna Kruit

Gedicht uit de bundel: "De nacht een Watervogel "
Uitgeverij WEL - Bergen op Zoom - derde druk 1985

Informatie

Opgelet,nu weer verkrijgbaar :

" De hond op het strand" - derde druk - kinderboek
Uitgeverij Maretak - Assen

"Mala de Morgenster " - tweede druk - kinderboek
Uitgeverij Maretak - Assen

Kijk voor meer informatie op: www.johannakruit.nl

KATVERHALEN (33)

Katslaap

Katten verslapen tweederde van de dag. 's Nachts zijn ze het meest actief.
Bij Joosje zijn deze kwalificaties niet van toepassing. Joosje is geen gewone kat. Joosje is bijzonder. En dat wil ze weten ook! Alleen al de manier waarop ze bij ons is ingetrokken. Wij hadden daar eerlijk gezegd totaal niets over te zeggen!
Zij wenste gewoon bij ons te blijven, nadat ze langs de snelweg A58, ter hoogte van de afslag Nieuw- en Sint Joosland, was gevonden door een paar toeristen. Joosje was toen pas 9 weken oud! Achteraf is ze haar ouderlijke dijkhuisje in genoemd dorp ontvlucht voor avontuur. En dat heeft ze gekregen. Wat dat betreft lijkt ze een beetje op Mabel Wisse Smit, die ooit haar vriendinnen schijnt te hebben toegefluisterd dat ze koningin van Europa wilde worden!
Over Joosje gesproken: zodra zij geboren werd, was ze zich bewust dat ze bijzonder was. Een prinsesse-poes! Een poes die niet geregeerd wenste te worden, maar zelf de poezelakens uitdeelt.
Tot op de dag van vandaag is dit uitgekomen.
Sinds haar komst zijn de twee andere katten, Joris de Rode Kater en Borre, de Kat Van Hoge Komaf, in dienst getreden van Hare Majesteit Joosje.
Alles moet wijken: Haar Wil Is Wet.
Onze Vorstin Poes heeft geen inburgeringscontract nodig; zij bepaalt wanneer er gespeeld moet worden. Zij bepaalt wie op welke stoel gaat liggen. Zij bepaalt wanneer een speelgoedmuis vervangen moet worden door een nieuwe. Zij bepaalt dat zij als eerste haar eten voorgeschoteld moet krijgen. Anders Eet Mevrouw Niet!
Koningin Joosje regeert met IJzeren Poot. Soms grijpen wij, mensendienaren, in. Joris is nogal goedig en loopt het risico zijn katerkrachten te onderschatten als hij Hare Majesteit beu raakt na de zoveelste plichtpleging van speel-nou-eens-met-mij-anders-krijg-je-nog-een-tik.
Dagen, weken, maanden gaat dit door.
Gelukkig wordt Hare Majesteit door ons wel eens afgeleid met een spelletje, een nieuwe doos, een lekker snoepje. De bejaarde poezenbewoners hoeven daardoor niet in therapie. Zij slapen, slapen en slapen.
En Hare Majesteit? We hebben Haar nog nooit zien slapen! Altijd stiekem de ogen open als ze in de stoel of op de bank ligt.
Joosje lijkt geen slaap nodig te hebben. Joosje is niet alleen Koninklijk maar ook Goddelijk!
Tot gisteren!
Ik heb haar betrapt! In de stoel. Gisterenavond na hun laatste eten om tien uur. Het vrouwtje werd door Joris en Borre geëscorteerd naar boven. Joosje bleef in de kamer bij mij. Na enige tijd vergat Hare Majesteit dat ik in de kamer was.
Zij ging liggen. Sloot haar ogen en viel in diepe slaap.

VALENTIJNSDAG

Ik zal je goed onthouden
als je allang voorbij zult zijn
droom ik je door
en alles wat er was en is
zal ik blijven zien
zodat jij later
als je mij herkent
meteen zult weten dat je
zo onthouden bent
als ik je heb gezien.

Johanna Kruit

Gedicht uit de bundel "Landgrens"
Uitgeverij Wel - derde druk - 2005

Voor meer informatie klik op: www.johannakruit.nl

KATVERHALEN

Katregen
Katten hebben een hekel aan regen. Toch zijn ze nieuwsgierig en zullen altijd naar buiten gaan om even later weer 'het onaangename ' te ervaren.
Het kattentrio Borre, Joris en Joosje is daarop geen uitzondering. Het is misschien de combinatie van deze drie individuen die het zo bijzonder maakt.
Vanmorgen kreeg ik daar weer de bevestiging van ...
Na een baasloze nacht, liggen Borre, de oudste-poes-van-Indische-afkomst en De Rode Kater Joris op de overloop. Beide zijn senior-kat en wensen ook zo behandeld te worden; discreet, zonder flauwekul en met respect. De jongste, aanloop-poes-en-genoemd-naar-de-plaats-waar-zij-is-gevonden, Joosje, ligt vorstelijk op de kamer-met-uitzicht-op haar twee onderdaan-katten. Tot zover heerst er een bedrieglijke rust.
Totdat ik het bed verlaat en de deur open.
De wereld wordt nooit meer anders lijkt het. Het hele kattenvolk is in rep en roer: Nu gaat het gebeuren! Ons moment is gekomen! Wij willen vrij! Wij willen naar buiten!
Dat laatste zal nog even op zich moeten laten wachten. Eerst het rolluik van de keuken omhoog; dan water opzetten voor de thee en dan de katten eten geven. Tijdens het eten richt ik verder de ontbijttafel in en zet de thee op tafel. De krantenkoppen even snellen en dan het volgende kattenhoogtepunt van de dag: het openen van de keukendeur.
De karakters verraden zich: Joris is zo blijf dat ze iedereen kopjes blijft geven. Joris blijft onbeweeglijk en Borre is in trance; zij fixeert zich op de deur. Elke beweging wordt gevolgd. En dan zet ik de deur op een kier .... Joris snapt er niets van! Joris wacht af en Borre port met haar poot de deur open. Na een paar mislukte pogingen richt ze zich op; duwt met haar ruim zeven kilo aan kattegewicht de deur open, loopt 'met een heerlijk gevoel' naar buiten, schrikt, stopt, loopt door, kijkt om …… het regent!! Weliswaar een miezerregen maar toch ... Joris volgt niet lang daarna en gedraagt zich als een echte kater; geen flauwekul, gewoon doorlopen en aan je verantwoordelijkheid denken; de tuin moet geïnspecteerd worden op mogelijke indringers. Toch loopt Joris voor de zekerheid naar het lage blauwe bijzettafeltje tegen de schuurmuur. Daar is het droog. Ongerust als ze is, zoekt ze verder, onder een struik en bij de poort. Joosje zit nog steeds op de deurmat. Normaal is ze de brutaalste, ondernemendste van het drietal. Nu is ze een zeut. Ze is bang voor regen! En toch wil ze spelen met Joris! Ze ziet dat het bijzettafeltje door Joris is verlaten. Snel rent ze er naar toe; kijkt waar Joris is en wacht af. Nu kan ze niet meer droog terug! Als Joris de hoek omloopt naar de poort, bezet ze zijn plek onder de struik. Borre is allang binnen. Borre weet wat het baasje straks gaat doen.
Als ik even later de schuurdeur open loopt Borre triomfantelijk naar buiten, installeert zich op de schuurmat en denkt ongetwijfeld bij haarzelf: wie het langst wacht, heeft de beste plek!
Joris en Joosje blijven binnen en zullen na een half uurtje ook naar buiten gaan: het is inmiddels opgehouden met regenen ...

MAANDGEDICHT

Winterdag

Rijp op het gras. De sloot gesteven, kraakt.
Herinnering beslaat soms meer tijd dan er was.

Februari, ik ben tien. Pas als ik groot ben oud.
Vertrouwd de polders zover ik ze kan zien.

Al wat ik voel staat om me heen.
Ik kijk en trek de lijnen daar omheen
van wat ooit tekening zal zijn :

winter, velden, hier de sloot.
Dat kind ben ik. Wat was ik klein
en nu ik er naar omzie groot.

Johanna Kruit