LEESTIP
Afgelopen vrijdag droeg de Vlaamse schrijver Erik Vlaminck voor uit eigen werk. Hij speelde een hilarische monoloog uit Het schismatieke schrijven, las en bijtend schrijnend stuk uit diezelfde roman en speelde een verkorte versoe van Anastasia, de proloog van de hele romancyclus van zijn dit jaar voltooide zesdelige roman fleuve ...
Haiku 577 - 584
Van zomertijd naar wintertijd. Van zomerweer naar blijvend zomerweer. De herfst wordt opgeschoven; bomen strijden om de mooiste kleuren... En de winter wacht...
Gastschrijfster Johanna Kruit beschrijft de natuur in haar dagelijkse haiku-wandelingen: zee, wind, zon, maan, halloween, dromen, hemel en wolken ....
Het sneeuwwitte schuim
opgeklopt door de winden:
de zee gaat in bad.
De maan speelt een spel
met de donkere wolken
gejaagd door de wind.
De Engelse kust
met de witte krijtrotsen
in de morgenzon.
Boven de lichtjes
van de oude havenstad
een verbaasde maan.
De schelde spiegelt
de kerk van Oudenaarde
en al mijn dromen.
De blauwe hemel
brengt nog wat roze wolken
voor de zon verdwijnt.
Een zakdoekje blauw
tussen de donkere wolken
en even de zon.
Haiku en Tanka 571 - 576
HET MOOIE WEER ISOLEERT JE VAN DE PC EN HET WEBLOG. ALLE ZONNESTRALEN BENUT JE; GEEN TIJD VOOR BINNENWERK. MISSCHIEN MOET IK EENS AAN EEN WIRELESS LAPTOP PC DENKEN.
GASTSCHRIJFSTER JOHANNA kRUIT RUST INMIDDELS UIT VAN HAAR kINDERBOEKENWEEK 10-DAAGSE. VELE SCHOLEN HEEFT ZIJ BEZOCHT. WAARONDER DE CEDERHOF IN MIDDELBURG. IN ééN DAG BEZOCHT ZE MAAR LIEFST 9 GROEPEN KINDEREN VARIEREND IN LEEFTIJD VAN 4 T/M 12 JAAR.
Haar dagelijkse haiku of tanka blijven gaan over : licht, gips; witte wieven, merels; ik; gepoegde aarde ...
Die oude dame
heeft ook haar pols gebroken
ze kijkt naar mijn gips.
Een klein plasje licht
de zon druppelt door het raam
oktobermiddag.
De witte wieven
dansen laag over het veld
zoals in sprookjes.
De lijsterbessen
worden heel de dag bezocht
door een merelpaar.
Twee en dertig jaar
ze kijkt met grote ogen
en zegt: oud al he?
Zwijgend zit ik op de bank
met meer dan zestig jaren.
Geploegde aarde
in de late middagzon
glimmen de voren.
MAANDGEDICHT OKTOBER
HAIKU en TANKA 560 t/m 570
Vanadaag begint de 51ste Kinderboekenweek. Thema: De Toverakademie; magie en andere kunsten. Tien dagen lang praten en lezen over heksen. In vier Walcherse musea en diverse bibliotheken wordt er aandacht aan geschonken. Een gemeenschappelijke folder laat je niet verdwalen.
Gastschrijfster Johanna Kruit komt met 10 haiku's en tanka's:
Soms ben je de zon
die mijn dag kan verwarmen
dan voel ik geen kou.
Als een warm zacht schaap
zomaar op de rommelmarkt:
witte wollen trui.
Het wilde water
golvend in de Westenwind
een zeil erboven.
(Tanka)
Voorzichtig deinen
kleine bootjes van papier
in een regenplas
twee snatereenden drijven
tussen schapen in het gras.
Tot bij de uitgang
praten de mensen zachtjes
in het ziekenhuis.
De kruidige geur
van pasgevallen herfstblad
en honingzwammen.
Een borstelmatje?
Peinzend kijkt het meisje naar
de platte egel.
De maan spiegelt zich
in het golvende water
huppelt op en neer.
Moderne sterren:
in het industriegebied
duizend lichtjes.
Gezoen in de nacht
had me moeten waarshuwen:
kijk nou die wang eens!
De pedicure
masseert ook mijn voeten:
hoe slaapverwekkend!
ZONDAGGEVOEL
Middelburg blijft bruisen. Twee wethouders weg, één wethouder terug: één halen en twee betalen dus ...(of één halen en de rest blijft balen ...)
De nieuwe wethouder van Klinken van de SGP lijkt zijn zondag-SGP-clubgevoel aan de Middelburgse bevolking te willen opleggen. De inwoners zijn zo - van-god-los-geslagen door vollopende bouwbputten, raadsleden-pluche-borrel-praatjes en andere bestuursverwarringen. Nee, de nieuwe wethouder wil GEEN betaald parkeren op zondag, GEEN nieuwe evenementen op zondag en GEEN verkennende gesprekken over een nieuw casino .... Zullen Middelburgse opposanten nu vijf maanden lang zondags(on)ruststoken?