BEATLETITEL (13)
Het nummer THE NIGHT BEFORE is één van de 9 nummers die Lennon en McCartney opsturen naar de regisseur van hun tweede muziekfilm Help!
Hij kiest 6 nummers uit en geeft ze elk een plaats in de film. Hij zegt daarover: "Toen ik de 9 nummers van ze op een cassette-bandje toegestuurd kreeg, besloot ik er maar 6 te gebruiken. In het script zocht ik naar 6 plaatsen waar de nummer het best pasten."
THE NIGHT BEFORE is in de studio opgenomen, ergens in februari 1965.
De opnames voor de film vonden plaats op een militair oefenterrein in de buurt van de Engelse stad Salisbury.
De tekst van THE NIGHT BEFORE gaat over een verloren liefde. Eén van de partners biedt zijn of haar verontschuldigingen aan. Hij of zij vraagt zich in de laatste tekstregels dan ook af: "Als ik bij je ben, behandel me dan eerlijk en oprecht. Beloof me dat je dit in het vervolg zult blijven doen."
Het antwoord blijft uit.
We zullen het nooit te weten komen ...
HAIKU 484 - TANKA
In de Zeeuwse hoofdstad wordt geen referendum gehouden over het theater-fiasco. De miljoenen-euro kostende bouwput zal medio april worden getoetst op 'overleven' of 'dempen'. Voor vele inwoners mag dit laatste al gebeuren. Inmiddels heeft de gemeenteraad wel beslist om naburige woningen op te kopen; kleine huis-theatertjes nieuw leven in blazen? Middelburg begint wee met theater tussen de schuifdeuren ....
Theater met woorden, maar dan op een heel andere schaal, komt van gastschrijfster Johanna Kruit. Zij beweegt zich op het podium van de natuur en maakt woordentheater met haiku's en af en toe een tanka ...
Overal speenkruid
met lachende sterretjes
langs het oude pad.
Tanka
Bij deze muziek
gaan alle bloemen bloeien
ook als het wintert.
Zingen vogels voor het raam
van het oude vaderhuis.
DE VOORBIJGANGER (11)
De Voorbijganger 11Afgelopen zondag mocht ik mee met Gerda. Naar Arnhem. De dochter van Gerda, Wil, was binnenkort jarig. Sinds een paar jaar bouwt ze poppenhuizen met alles d’r op en d’r an. Gerda las in de Libelle dat er een grote poppenhuisbeurs in Arnhem was. We hadden allebei nog een vrij-reizen kaart van de NS. Maar Gerda wilde niet alleen en daarom vroeg ze mij om mee te gaan. We liepen door de Stationsstraat naar het station. Gerda had me die morgen al heel vroeg gebeld met de vraag of ze vlees op de broodjes mocht doen en melk in een tupperwarebeker. Vanwege de mond- en klauwzeer. Toen we ons eindelijk in de 1e klas coupé hadden geïnstalleerd en ik vergeefs de schapen en de koeien in de weilanden zocht, dacht ik aan de crisistijd toen mijn oudste broer Wim voor het eerst ging korfballen …“ In het FM van vorige week las ik dat er regelmatig korfballen verdwijnen. Daarom is besloten de ballenkist op slot te doen. Swift hoopt daarmee honderden guldens te besparen. Mijn broer Wim vertelde mij dat Swift al in 1939 problemen had het aantal korfballen op peil te houden. Er werd toen een rigoreus besluit genomen: “De ballen zullen in den vervolge worden bewaard ten huize van den Voorzitter. Daar kunnen ze worden gehaald en moeten ze worden terugbezorgd. Degene die ze haalt is er aansprakelijk voor totdat ze weer zijn teruggebracht.. Vermoedelijk door verregaande onachtzaamheid van de zijde der leden zijn weer 2 goede ballen zoek geraakt, zeer ten schade van de kas. Een verliespost van 10 gulden! De leden schijnen – de goeden niet te na gesproken- er nog niet van doordrongen te zijn, dat alle bezittingen van Swift hun aller eigendom is. Dat ze op deze bezittingen even zuinig en zorgzaam moeten zijn als op hun privé-eigendommen. Deze geste zal moeten veranderen, daar het Bestuur anders genoodzaakt zal zijn strenge maatregelen te nemen. Ook de bereidwilligheid om iets voor de vereeniging of een lid der vereeniging te doen laat bij sommigen veel te wenschen over.!” Gerda stoot bij aan: “Zeg, Harrie, je moet in de trein niet in slaap vallen! Buiten is zoveel moois te zien!” Ik kijk naar buiten en nog steeds geen koeien en paarden. Ik tel de schapen terwijl mijn gedachten teruggaan naar 1939. Mijn broer Wim is toen met 20 andere dames- en heren Swiftianen op uitnodiging van Excelsior, met de trein naar Hilversum gereisd om daar tijdens de Pinksterdagen wat wedstrijden te spelen. Ene H.E. uit Hilversum schrijft dan ook in het Swiftnieuws van juni 1939 :” Zoo kwamen dan Zaterdagavond onze gasten in Hilversum aan. Een aantal Excelsiorleden was om half zes aan het station aanwezig ter verwelkoming. Doch, toen de trein uit Utrecht binnenreed, bleek dat zij in het geheel niet aanwezig waren. 1 uur later bracht de volgende trein ons 21 Zeeuwsche korfballers en korfbalster. Daarna koers gezet naar de Diepeweg. Daar zetelde het bureau van inkwartiering. Die avond kwam, na een wat onwennig begin, de stemming goed los. Zingend trok de heele troep na afloop door de straten van Hilversum, op weg naar de verschillende kosthuizen. Gelukkig maar dat we geen politieagent tegenkwamen! De volgende dag maakten we een zwerftocht over de hei en door het bosch. ’s Avonds bekeken we “Hilversums bouwwerken”. Maandagochtend werd besteed aan een bezoek aan de A.V.R.O.-studio. ’s Middags werd er gekorfbald. Zoowel de eerste als de tweede wedstrijd eindigde met een eervolle 5-3 nederlaag voor onze gasten.De tweede dag liep ten einde: onze gasten moesten weer vertrekken. Als onbekenden kwamen zij, als vrienden gingen zij heen. Wij wuifden hen na, zooals zij daar uit de raampjes hingen van de stampvolle trein; tot volgend jaar!’ Broer Wim wist mij ook te vertellen dat Swift de Hilversumse club uitnodigde voor een tegenbezoek. Het zou op Pasen 1940 plaatsvinden. Tijdens de voorbereidingen kreeg Swift het bericht dat er teveel mannelijke Excelsior-leden door de mobilisatie waren opgeroepen voor militaire dienst. Uiteindelijk zou de oorlog ervoor zorgen dat de trip voor onbepaalde tijd werd uitgesteld.”
“Harrie! We moeten overstappen!” Gerda zoekt zenuwachtig naar haar tas. “We hebben maar 2 minuten om de volgende trein te halen!” Met ongecontroleerde bewegingen stormt ze de trein uit. Af en toe achteromkijkend. Ik volg en besef dat het ‘treinen’ in al die jaren niet veranderd is ….. HARRIE
HAIKU 484 - 487
Typfouten blijven slordig maar kunnen ook te wijten zijn aan importeren van teksten uit andere bestanden ....
De nieuwe bundel haiku-gedichten van Johanna Kruit is goed ontvangen. Vele mensen lieten hun exemplaar signeren door de schrijfster en de twee aanwezige kunstenaars die het hebben voorzien van illustraties.
Uit haar eerdere haiku-dagboeken put ik weer een aantal drie-regelige beschouwingen ...
Hulpeloze boom
met uitgestrekte armen
kleumend in de mist.
In de harde wind
laten kauwen zich zeilen:
ze roeien terug.
Geruis van vleugels
een ongeziene reiger
laat zich horen.
Bonus: de haiku van 27 maart uit "Opgeraapt uit zee":
Baltsende futen
zonlicht schittert op het meer
de uren drijven.
BEATLETITEL (12)
THE LONG AND WINDING ROAD
tekst + componist : Lennon - McCartney
lp : Eng. 13e Let it Be 8 mei 1970
V.S. 21e idem 18 mei 1970
single : V.S. 32e met als b-kant For you Blue 11 5 70
De totstandkoming van de laatste 2 Beatle-albums verloopt nogal chaotisch. Zo wordt de lp Abbey Road in verschillende etappes opgenomen om vervolgens ruim 1 jaar later als laatste Beatle-album te verschijnen. Het 2e album, Let it Be, wordt in de zomer van 1969 opgenomen. De opnamesessies leveren een rommelig geheel op als resultaat. Zowel de groep als producer George Martin vinden dat dit album niet uitgebracht kan worden. De banden gaan in de kast. Eind 1969 worden ze weer uit de kast gehaald. De Amerikaanse producer Phil Spector krijgt opdracht om uit 30 uur muziek een studioalbum samen te stellen. De Beatles vinden alles goed en bemoeien zich er niet mee.
Vele fans vinden het album tegenvallen. De bedoeling was namelijk om een eenvoudig album te maken. Het meest duidelijke voorbeeld daarvan is THE LONG AND WINDING ROAD. Oorspronkelijk bedoeld als een eenvoudige ballad, maar Spector zet er een indrukwekkend viool-arrangement onder. Paul schrikt ervan maar keurt het niet af.
Spector krijgt tenslotte een Grammy Award voor de productie van het album Let it Be ....
HAIKU - TANKA - HAIKU
DE VOORBIJGANGER (10)
Wat een week! 7 dagen op een woonboot in de Biesbos! Ik heb nooit geweten dat Nederland vanaf het water zo mooi kon zijn! Samen met Arie en Thijs in het Nederlandse oerwoud rondgevaren op de Regenboog. ‘k Heb zelfs een zeearend gezien! Tegen de avond zochten we een plaats om aan te leggen en de volgende morgen gooiden we de touwen weer los. We voelden ons echte ontdekkingsreizigers. Als er geen vogels of andere bezienswaardigheden waren, dwaalden onze gedachten af naar vroeger …. Arie en Thijs waren ooit lid van Deetos uit Dordrecht. Het sportweekend in de zomer van 1953 staat nog steeds in ons geheugen gegrift, evenals mijn belevenissen tijdens het 50-jarig jubileum van de KNKV en Amsterdam.
“Het Zeeuwse Twaalftal speelde tegen de Dordtse ploeg, bestaande uit 2e klasse K.N.K.B.-spelers. Arie en Thijs speelden allebei als invaller. Dordrecht was al direct sterker en had al spoedig de leiding. Maar onze eigen Eiff wist al meteen de gelijkmaker te scoren. Na 20 minuten scoorde Dordrecht via een strafworp. In de 2e helft liet onze Willy Wisse zien wat ze kon. Samen met haar zus bracht ze de Zeeuwse voorsprong op 5-2! Uiteindelijk werd het 5-3 door invaller Thijs. De scheidsrechter heette Van Thiel en was familie van de latere 2e Kamervoorzittter Van Thiel.” Arie vond het wel jammer dat hij als invaller niet scoorde. Thijs vroeg mij of ik echt met Swift-voorzitter Bruggeman naar Amsterdam ben geweest ter gelegenheid van het gouden jubileum van de KNKV. “Natuurlijk”, antwoorde ik. “Mijn vader kende hem al jaren. Samen met mijn vader, Rie en Peep Looise, de voorzitter van de Zeeuwse Korfbal Bond, de heer Saaman, en de Swift-voorzitter, vertoefden we 2 dagen in Amsterdam. In het Carltonhotel begon de receptie om 4 uur. Iedereen zat aan tafeltjes. Ook de ere-voorzitters Broekhuijsen en Wilson. Broekhuijsen, die ook wel de uitvinder van de korfbalsport genoemd wordt. Maar ook andere pioniers en voorvechters van deze oer-Hollandse sport zag ik voor het eerst in levende lijve. De volgende morgen werd het feest voortgezet in het Ajax-stadion. ’s Middags kwamen de eregasten, waaronder de burgemeester van Amsterdam en onze toenmalige minister-president Drees, een oud-korfballer. Het muziekkorps van de Amsterdamse Politie gaf een muzikale show gevolgd door een imponerende vlaggenparade. Daarna werd een korfbalwedstrijd gespeeld in de stijl zoals het in 1903 was ontstaan. Nog geen sportkleding dus! Er werd ook gepoot in plaats van getosst …. De aanvoerders kwamen, de ene voet voor de andere zettend, op elkaar toe. Wie het laatst een voet kon verzetten, had gewonnen … De landenwedstrijd tussen België en Nederland eindigde onbeslist (4-4).” Thijs en Arie zijn nu nog jaloers op mij! In ieder geval heb ik Thijs uitgenodigd om tijdens de Swiftseries van dit jaar in Middelburg aanwezig te zijn!
Gerda belde vanmorgen. Ze was erg blij met de cd van BZN! Straks ga ik bij haar op de koffie. Je kunt wel raden naar welke muziek ik moet luisteren! HARRIE
HAIKU 471 - 479
Gastschrijfster Johanna Kruit observeert de dag met woorden, haiku-woorden ...
Soms is er een lied
dat het zonlicht kan vangen
ik neurie het mee.
De Oosterschelde
wij zoeken en vinden weer
de eerste mossels.
Ochtendschemering
wind en regen om me heen
waar blijft de lente?
Oneindige zee
water dat de golven tilt
spiegelt het zonlicht.
Mijn woorden zijn stil
nu narcissen nog bloeien
en het Begijnhof.
Winkeltjes met kant
ragfijne herinnering
aan een oude stad.
Tussen de nevels
een schop an de horizon
bijna in de lucht.
Als een klein geschenk
gepolijst door het water
deze gladde steen.
Een sikkeltje maan
staat stil boven de huizen
waakt over de zee.
HAIKU 470
Gastschrijfster Johanna Kruit publiceert haar eerst haiku-dagboek in Bergen op Zoom.
Doorgeverij ZINDEREND, i.s.m. Kunst en sociëteit ARSIS, nodigt u uit om aanwezig te zijn bij de presentatie van:
OPGERAAPT AAN ZEE – een haikudagboek van Johanna Kruit
& de eenmalige tentoonstelling van de zestien tekeningen (illustraties)
van Dees Goosen en Louis Jansen
Een haikudichter probeert met een minimum aan woorden een maximum aan belevenis op te roepen.’
20 maart 2005
Kunst en sociëteit ARSIS – “Pand 6” -voormalig Hoofdkwartier- Rembrandtstraat 71
Bergen op Zoom (Nieuw Borgvliet)
inloop 14.00 uur /aanvang 14.30 uur / entree gratis
Met een minimum aan woorden weet zij een maximumaan beleving op te roepen.
470
Een klein beetje zon
en de wind in mijn haren
de wereld weegt licht.
BEATLETITEL (11)
THE INNER LIGHT
Op 29 september 1967 zijn John Lennon en George Harrsison te gast in de talkshow van David Frost. Het onderwerp is Transedente Meditatie en bevat tevens een interview met de Maharishi Mahesh Yogi. Onder het publiek in de studio van het Londense Wembley, zit ok een professor van de universiteit van Cambridge.
Deze professor schrijft een maand later aan George een brief en sluit tevens een boek in dat door hem in 1958 is vertaald. De titel van het boek luidt: Lampionnen van vuur. Een collectie van spirituele wijsheden afkomstig uit verschillende tradities. Deze professor, Juan Mascaro, stelt in zijn brief aan George voor, om het gedicht THE INNER LIGHT te gebruiken voor een lied.
THE INNER LIGHT is George's eerste nummer wat als B-kant op een single verschijnt. De A-kant is het bekende LADY MADONNA...
HAIKU 468 - 469
Middelburg vergoedt alle schade omwonenden bouwput A-theather.
Na een enerverende raadscommissievergadering is dat de balans die opgemaakt kan worden. Het gemeentebestuur geeft haar fouten toe en is duidelijk naar haar burgers. Tijdens de raadsvergadering van 21 maart aanstaande zullen er besluiten worden genomen...
Gastschrijfster Johanna Kruit begroet de nieuwe dag en heeft andere 'problemen'...
Een zanglijster zingt
en begroet de nieuwe dag
ook als het regent.
Geen haiku vandaag
mijn keel schor van het praten
en een hese pen!
DE VOORBIJGANGER (9)
Hoe is het mogelijk! Marck is mij niet alleen voor, hij steelt mijn ideeën ook nog! Heeft hij de FM-redactie omgekocht? Weinig krijgshaftig! Plagiaat! Als krijger heb ik hem gelukkig in Paerehat niet gezien.
Een vreemde week achter de rug. Gerda belde mij woensdagmorgen al vroeg op. Ze wilde samen met mij om 10 uur naar de televisie kijken. Haar zus Trijntje uit Enschede belde of ze alsjeblieft wilde kijken. Zij was bang dat ze, als slachtoffer van de vuurwerkramp, de uitzending niet helemaal kon zien en dat ze Gerda kon bellen om te weten wat ze gemist had. Haar wonden zitten vooral nog van binnen . Tijdens de uitzending dwalen mijn gedachten af naar vroeger. Ook ik voelde mij als sporter weleens slachtoffer. De scheids floot oneerlijk; we verloren niet terecht en die ene doorloopbal had ik moeten maken om te winnen! Ik kan het gedicht van DICO nog woordelijk uit mijn hoofd citeren. Ik heb mijn scheidsrechtertrauma nog steeds niet verwerkt……
“Een intens vervelend type. Dat in elke sportclub zit. Eeuwig in de contramine. Is zijn Hoogheid Kankerpit. Ieder, die het maar wil horen. Geeft hij wijze raad cadeau: Speel niet zo, Zus, het moet zus zijn. Speelt Zus zus, dan moet het zo. Moet ik spelen met zo’n sof-bal. Met zo’n slappe voddezak? … Even later: Wat een keisteen. Wou je dat ‘k mijn polsen brak? … Kijk ze klitten op ’n kluitje. Wriemlend als een wurmendot. Ga geen kilometer ver staan. Want mijn arm kan wel kapot. Och, och, wat een flauwe ballen. Gooi wat feller s.v.p… Au, zèg, smijt me niet doormidden. ‘k Wou graag nog een poosje mee; Toe dan, vlugger, dat getreuzel. Maak me krieb’lig en nerveus … Wacht bedaard af, tot ik vrij sta. Kijk toch verder dan je neus! Speel ik mee voor spek en bonen. Figurant op ’t sporttoneel? … Plaats niet eeuwig-door op mij zeg. ‘k Krijg van ’t goeie ook teveel! A geeft hem te snelle ballen. Die van B zijn veel te traag. C denkt, dat hij meters lang is. D speelt absoluut te laag. Scheidsrechter, mijn tegenstander hangt voortdurend op mijn lijf. Dat een zwijntje? … en hij dekt niet …. Telkens zoekt hij, waar ik blijf. Hooggeachte Kiftprofessor. Je gezeur, bedenk dit wel. Is vervelend voor een ander. En bederft je eigen spel; Toe, wees niet zo egoístisch. Gun een ander zijn vertier (Ik, Harrie, dus!). Spaar je makkers dat gekanker. ’t Helpt je immers toch geen zier!”
Ruim 2 ½ uur later zit ik voor een zwarte televisiekast. Gerda hangt al een ½ uur aan de telefoon met Trijntje. Praten en luisteren, knikken en zwijgen, troosten en bemoedigen. Opeens is het gesprek ten einde. Ik zeg tegen Gerda: “We zouden toch voor de middag naar de nieuwe Aldi in de Griffioen gaan?” Ik sta op reik Gerda haar jas en loop al jas-aantrekkend naar de voordeur. Onderweg begin ik steeds meer tegenzin te krijgen. Wil ik wel naar de Aldi? Of doe ik het voor Gerda die zo graag mijn boodschappen wil blijven doen?
Een half uur later en een ratelende Gerda verder die alleen maar vol bewondering alle winkelartikelen als een lopende band uit haar hoofd wil leren, sta ik weer buiten. “Mooie winkel hè, Harrie!”, zegt ze. Ik knik en voel met mijn hand het plastic cd-doosje in mijn jaszak: een BZN-cd voor maar f 14,88! HARRIE
HAIKU 465 466
Over een "lentertje" en een "leescafé ". Gastschrijfster Johanna Kruit houdt het breed ...
Een blauw Lentertje
zomaar midden op de weg
brengt het voorjaar mee.
(Lentertje = witte kwikstaart)
In het leescafé
zie ik mijn liefste zitten
tot hij zich omdraait.
BEATLETITEL (10)
THE FOOL ON THE HILL
Paul McCartney begint in maart 1967 te werken aan het nummer THE FOOL ON THE HILL. Tegelijkertijd is hij bezig met een ander nummer, With a little help from my friends.
De schrijver Steve Turner die verschillende boeken over de Beatles heeft geschreven, is enkele malen in de gelegenheid geweest de Beatles tijdens het componeren te volgen. Op een gegeven moment hoort Davies dat Paul een mooie langzame melodie op de piano speelt. De woorden die hij zingt gaan over een vreemde man die op een heuvel zit. John Lennon is ook aanwezig. Hij staart onafgebroken naar buiten. Samen maken paul en john de tekst als de melodie klaar is.
Een ander verhaal over het ontstaan van THE FOOL ON THE HILL is afkomstig van Allistar Taylor. Hij is de opvolger van manager Brian Epstein. Taylor vertelt dat het idee voor THE FOOL ON THE HILL is ontstaan tijdens een wandeling die hij met Paul maakte. Als Paul zijn hond wil zoeken verschijnt er plotseling een vreemde man op het pad. De man groet de beide mannen en loopt door. Als de hond is gevonden is de man nergens meer te zien.
Twee verhalen waarvan niet met zekerheid is vast te stellen welke waar is en welke niet.
In ieder geval is het één van de betere nummers van de Beatles ....
HAIKU 461 - 464
Gastschrijfster Johanna Kruit heeft het over haar dorp, bos en zingende vogels...
Mijn donkere dorp
waar ik zo graag door heen loop:
ik ken elke steen.
Zachte motregen
en daardoorheen gaan lopen
door het stille bos.
Het lied van de wind
en het zingen van water
dat aankomt en gaat.
Het kleine liedje
van het winterkoninkje
in het oude bos.
DE VOORBIJGANGER (8)
Ik begrijp mijn jongere collega Marck wel. Ik kan zelfs nog wat van hem leren. Maar hij moet niet denken dat hij alles beter weet! Hij zal ongetwijfeld in dit FM vertellen dat hij ook zo nodig naar het carnaval moest! Zwak! Zeer zwak zelfs! Maar goed, als oudere behoor je daar wijs en hoog boven te staan. Niet te hoog natuurlijk, dan ga je zweven.
Vanuit een ontluikende winterslaap loop ik tijdens mijn dagelijkse uitje over de Bolwerken van Middelburg met genoegen naar ontluikende knoppen aan struiken en bomen te kijken. Bollen uit de grond kleuren de bodem groen, wit, geel en paars. De voorjaarsboden kunnen niet langer wachten. Hun gevoel voor temperatuur laat aktiviteit zien.
Samen met Gerda, en Arie de Swift Play Back Show bezocht. Een leuke sfeervolle happening! De volgende dag naar Piet Bouwmeester in Paerehat. Carnaval! Terug naar vroeger. Tijden van traditie en wildebras gaan hand-in-hand. Niet alleen de drank , ook het straattheater van elke dorpsbewoner tijdens De Optocht laten mij denken aan de goede tijden bij Swift als de Bonte Avonden weer in aantocht kwamen …..
“In 1951 zag het er slecht uit. Onze Feestavond zou niet doorgaan! Het Bestuur was bang een financiële strop te krijgen. Met behulp van de personeelsvereniging van de gemeente Middelburg en de vader van Babette kwam uiteindelijk alles goed. Op donderdag 8 februari werd het blijspel ‘Als de klok waarschuwt’ opgevoerd. Toegangsprijs voor leden 50 cent. Niet-leden moesten f 1,25 betalen. Ik weet nog goed dat ik als 11-jarige mee mocht helpen met het maken van de decors. Ook mocht ik met mijn ploegje de decors helpen opbouwen. Als beloning kregen we een vrijkaartje en 1 consumptiebon! De inhoud van het stuk is mij nauwelijks bijgebleven. Ik herinner me de rol van kapitein Brouwer die zich nog steeds aan boord van zijn schip waande. En dan natuurlijk Babette, het lieve aantrekkelijke meisje met een buitengewoon sterk ontwikkeld willetje. En dan natuurlijk onze voorzitter Bruggeman die alle aanwezigen, waaronder vele donateurs, welkom heette en na afloop alle vrijwilligers hartelijk bedankte! In ons blad Het Swiftnieuws kon je alles uitvoerig teruglezen. Veel schuilnamen kwam je toen tegen: Nurks, Donateur, F.L. Uitist, Weet Veel of Beginneling.”
Inmiddels kijk ik, met behulp van een briefje waarop Arie uitvoerig heeft geschreven hoe ik de tele-tekst-sportpagina’s kan zoeken, naar de uitslag van Swift 1. Gewonnen met 14-12! Afgelopen zondag kwam Gerda nog even langs. Ze vroeg of ik genoeg boodschappen in huis had en als dat niet zo was had ze alvast wat etenswaren in d’r tas meegenomen. Waarop ik haar uitnodigde om te blijven eten. Ik zou koken en daarna gezellig natafelen. Net als vroeger toen wij nog een gezin hadden en kostwinnaar waren. Gerda vroeg hoe het in Paerehat was geweest. Zelf vroeg ik haar welk boek ze gekocht had. Dat doet ze namelijk aan het begin van elke schoolvakantie. Waarop ze uit haar tas deel 2 van Cees Fasseur’s biografie over koningin Wilhelmina op tafel legde: “Wilhelmina, krijgshaftig in een vormeloze jas.” Zal ik het aan Marck vertellen of is hij mij voor? HARRIE
MAART GEDICHT
Gastschrijfster Johanna Kruit heeft ook nu voor u een maandgedicht ....