Theolog  -

DATUM

Hoeveel dragers van horloges zullen handmatig hun datum vergeten zijn bij te stellen?

Dinsdag is het 1 maart en niet 29 februari!

HAIKU 460

Voorjaarsvakantie. Vroeger wemelde het van spelende kinderen. Nu zie ik twee jongens met een voetbal; drie fietsende pubers, telefonerend met ..... andere fietsende jaargenoten elders in de wijk?; achterbankzittende meisjes die met de auto een dagje dierentuinen.

Gastschrijfster Johanna Kruit houdt van een stevige wandeling ...

Het vroegee kraaien

van de hanen in de Zandweg:

dagelijkse groet.

KATVERHAAL (2)

Borre houdt van structuur. Vaste patronen vormen de kern van haar kattenbestaan. Vijftien jaar geleden kwam zij bij ons als jongste van twee katten. Haar jaren oudere rode stiefbroer, Rambo, verkeerde in de herfst van z'n leven. Oppassen dus. Niet te veel poesplezier en andere onaardigheden loslaten om je nieuwe broer. Je aanpassen aan hem.

Toen Rambo stierf werd Borre de oudste in verwelkomde niet lang daarna haar jongere, eveneens rode stiefbroer, Joris. Een alleraardigst jong katertje. Hun leeftijd scheelt nauwelijks een jaar. Ideale speelkameraadjes. Ze dulden elkaar wel, maar ze later elkaar ook vrij. Borre is meer gesteld op vrijheid en alleen-zijn. Joris wil gezelschap en kruipt in het begin vaak tegen Borre aan of legt zijn rug tegen haar rug in de bakkermand. Tot het Borre te veel wordt.

Sinds een paar jaar is Joosje de poezenfamilie binnengeslopen. Eerst als opvangpoes met de bedoeling ooit aan de rechtmatige eigenares te worden teruggegeven. Maar de inburgering wenst Joosje zelf te bepalen. En zij kiest voor Borre en JOris, haar nieuwe pleegouders. Wij mensen hebben maar te gehoorzame. Joosje is niet alleen de jongste en meest angstige. Ze is ook de brutaalste en kopieert alle gedragingen van haar pleegouders. Ze scheelt ruim tien jaar met hen en toch ligt ze op Joosjes zwarte stoel en Borre's vensterbank. Spelen doet ze veel met Joris. Borre niet. Zij houdt van structuur.

Vanmorgen doorbreekt Boorre haar eigen poezenwet. Zij wil spelen met Joosje! Vanuit haar mand ziet ze haar kans schoon. Joris slaapt ondertussen onder de drie bijzettafels die tegen de verwarming staan. Het zonnetje schijnt op de wollen vloerbedikking. Opeens springt Borre uit haar mand, krieolt op haar rug in de zon en trekt onmiddellijk de aandacht van een verbijstrende Joosje die dit alles vanaf de zwarte stoel gadeslaat. In een mum van tijd bespringt Joosje haar pleegmoeder op het tapijt. Borre reageert verward, ze weet er niet mee om te gaan. Na drie, vier pogingen van Joosje om door te spelen, houdt Borre het voor gezien en loopt terug naar de bakkersmand. Joosje blijft verbouwereerd achter: wie wil nou met wie spelen?

HAIKU - TANKA 453 - 459

Na een afwezigheid wegens ziekte een kleine inhaalrace met haiku's en één tanka ...

Bij deze muziek

staat de hemel op een kier:

ik zie mijn vader.

 

In een hoge boom

zitten verliefde kauwen

heel dicht bij elkaar.

 

De oude woorden

van dit dichtbeschreven jaar

zijn stil geworden.

 

De eerste woorden

sneeuwen heel de wereld wit

voor een nieuw begin.

TANKA

Ik kijk naar buiten

waar de zon met wolken speelt

en pak snel mijn jas.

Als ik later weer thuis kom

draag ik een hoedje van sneeuw.

 

Voorzichtig gesprek:

na elke paar voetstappen

een aarzelend antwoord.

 

Met verse bieslook

geplukt in het oude bos

door de dwarrelsneeuw.

BEATLETITEL (9)

THE INNER LIGHT

Op 29 september 1967 zijn John Lennon en George Harrsison te gast in de talkshow van David Frost. Het onderwerp is Transedente Meditatie en bevat tevens een interview met de Maharishi Mahesh Yogi. Onder het publiek in de studio van het Londense Wembley, zit ok een professor van de universiteit van Cambridge.

Deze professor schrijft een maand later aan George een brief en sluit tevens een boek in dat door hem in 1958 is vertaald. De titel van het boek luidt: Lampionnen van vuur. Een collectie van spirituele wijsheden afkomstig uit verschillende tradities. Deze professor, Juan Mascaro, stelt in zijn brief aan George voor, om het gedicht THE INNER LIGHT te gebruiken voor een lied.

THE INNER LIGHT is George's eerste nummer wat als B-kant op een single verschijnt. De A-kant is het bekende LADY MADONNA...

HAIKU 450 451 452

Wat hebben "ganzen" , "Bach" en "mos" met elkaar gemeen? Gastschrijfster Johanna Kruit weet er alles van ...

De wijde schorren

met het water erachter

geroep van ganzen.

 

Regen op het raam

heel stil gedichten lezen

bij muziek van Bach.

 

Mos uit de duinen

op een grote platte schaal:

een prachtig tuintje.

DE VOORBIJGANGER (7)

Jammer. Nu heb ik Arie en Gerda de griep bezorgd.Weg playbackshow. Weg met ’t Autootje. Maar ….. hoe ziek ze ook zijn…… Bij leven en welzijn zullen wij volgend jaar de cup met de grote oren in de wacht slepen! Het was me trouwens het weekje wel. Griep moet je uitzieken. Dat geldt niet voor mij. Ik krijg er 2 zieke vrienden voor terug! Dat is nog op te brengen. Waar je echt ‘ziek’ van wordt, zijn de ziekelijke, misselijk makende berichten in ons regionale krantje. De nieuwe partij Leefbaar Middelburg siert dagelijks de voorpagina’s : zo klapte de partij uit de school door betrouwbare cijfers over het Stationsgebied openbaar te maken; stedebouwkundige Riek Bakker heeft volgens de partij gefaald en eist bijna 3 miljoen gulden van haar terug en als klap op de vuurpijl bakkeleien ondernemers en bewoners van de Middelburgse binnenstad over de kleur van de gevels van hun panden. Waarom al die ophef? Wees volwassen en gebruik daar geen krant voor om je ergenissen als een BSE-virus over de Zeeuwen te verspreiden zodat iedereen zich ergert aan elkaar!

Opeens moet ik aan Carnaval denken. Carnavalsvereniging ‘De Koenkelpot’ bestaat dit jaar 40 jaar! Mijn gedachten leiden mij naar de oude schoenendoos in de rommelkast. Foto’s van ons tweetjes. Carnaval in PaereHat! Ik schuif het bloemetje van Gerda naar de rand van de eettafel en haal het deksel van de doos. Carnaval in ’s Heerenhoek bij de Koenkelpotters anno 1961 …… Tussen de feestvierende maskers ook nog foto’s van Swift  van enige jaren daarvoor ….

Beelden van vroeger die mij als de dag van gisteren bij zijn gebleven. Ik bekijk de zwart-witte plaatjes één voor één….. Het huis van onze voorzitter aan de Nadorstweg 42b toen ik tijdens de viering van het 20-jarig bestaan samen met andere stamgasten een splinternieuwe closetpot aanbood! En de belofte van de voorzitter aan ons: Elk Swiftlid mag éénmaal een zuiver persoonlijke kennismaking maken met het geschenk….. Een foto van de uitwedstrijd van Swift 2 tegen de Poel in’s-Heer Abtskerke, toen Piet Bouwmeester tijdens de busrit naar huis zijn sokken uit de tas haalde en er een kikker in ontdekte! …. Kamperen op de Veluwe bij hotel Suisse, de fietsen tegen de boom gestald om te gaan lunchen. Wim had ons brood opmerkelijk verpakt … in een kussensloop van het hotel! …. En dan de sportkleding van sommige leden …. Ik herken Piet Eiff, de Anthony Eden van Swift, gestoken in een lichtblauw met wit afgezet traningspak. En naast hem Catrien, een zeemeerminnengroen trainingspak met wit bovenstuk. Daarnaast onze columnist Weetveel, gekleed in zijn oude, vertrouwde pakje, tot op de draad versleten ….. Op al die foto’s sta ik ook. Foto’s die je kon bestellen via lijsten die ophingen in het clubhuis . Ik moet ze nodig inplakken …..

De telefoon gaat. Ik herken onmiddellijk zijn stem: Piet! Hoe is het nu met jou? Woon je nog steeds in ’s Heerenhoek? …. Carnaval? …. Of ik op het 40-jarig jubileum van De Koenkelpotters wil komen? … Natuurlijk? … Op mij kun je rekenen …. Wanneer spreken we af? Na 3 kwartier leg ik de hoorn neer.  Arie en Gerda nog even bellen dat ik 23 februari niet kan komen. Dan zit ik ergens anders ….. in Paerehat!                                               HARRIE

HAIKU 444 T/M 449

Veel in te halen. Drukte lijkt ingehaald te worden door tijd. Ook na een bombardement van virusaanvallen moet je even bijkomen. Gastschrijfster Johanna Kruit heeft niet stilgezeten. Zij schrijft over vogels, regen, zomer, wandelen, huizen en sterretjes...

Zachte Zuidenwind

brengt al iets van lente mee

een zanglijster zingt.

 

De lage wolken raken bijna de velden

het motregent zacht.

 

Rauwkostsalade

met olijven en druiven

een beetje zomer.

 

Zodra het licht wordt

zingt de merelman zijn lied

terwijl ik wandel.

Het verre geluid

van een vissersboot op zee

mist rondom het huis.

 

Het eerste speenkruid

staat weer zonnig te stralen

kleine sterretjes.

VALENTIJN

DE VOORBIJGANGER (6)

Ik heb griep. En kan dus niet naar de markt om boodschappen. Ik heb Gerda gebeld of zij het voor me wil doen. Ondertussen lig ik, lees ik en luister naar de radio. De nieuwslezeres vertelt dat vorige week de 11e gekke BSE-koe in het Veluwse Lunteren is ontdekt. Met de nieuwste onderzoekmethode van het ministerie van Landbouw zullen nog heel wat gekke koeien worden aangetroffen! Volgens mij moet je niet naar gekke koeien zoeken, maar naar gekke mensen! Zij zijn het toch die de koe zijn waardigheid hebben afgenomen door haar de status van consumptievlees te geven ? Tussen de lakens denk ik terug aan mijn eerste griepje als kind, terwijl de doos met oud “Swiftnieuws” naast mijn bed staat …….

“ Het was in februari 1949. Als 9-jarige lag ik die zaterdagmorgen op bed en hoorde ‘het Swiftnieuws’ op de deurmat ploffen. De redactie doet op de voorpagina verslag van de Algemene Vergadering der Nederlandsche Korfbalbond welke, o toevallig!, gehouden werd in het Gelderse Lunteren. Geen melding van dalende rundvlees-verkopen. Nee, er kwamen steeds minder korfballers! Men vreesde zelfs voor de toekomst van dit oer-Hollandse spel. Terwijl sporten hèt middel is om stress tegen te gaan. De schrijver van toen kende dat woord nog niet maar omschreef het zo: “Wat mist je lichaam niet, als je het niet onderhoudt, versterkt met de zo hard nodige lichaamsbeweging na een week van stilzitten op school, kantoor of werkplaats. Je bekijkt ze als tobbers en je voelt je zelf zo veel hoger staan met je getrainde body …” Dan volgt er een oproep om te laten zien dat korfbal de ‘sport-der-sporten’ is …. “Die luidjes nu …. Die denken sportmensen te zijn, door een voetbalmatch te volgen langs het lijntje … die mensen moeten wakker geschud worden. En daarvoor hebben we ieder van ons zo nodig.” Iedereen en alles wordt in stelling gebracht: een extra bestuursvergadering, onderwijzers  bezocht en  Swiftleden wordt gevraagd in het offensief te gaan, wil de missie kans van slagen hebben. Ook Gerda en ik doen mee. Voor ons telde de beloning, niet het doel! Gratis kaartjes én vervoer naar de sportdag in Roosendaal!

De Algemene Ledenvergadering van Swift vond al op 18 december 1948 plaats. Slechts 32 leden kwamen opdagen. Ook toen maakte men zich zorgen over de financiën. Het batig saldo bedroeg nog maar f 93,69. Er werd dan ook besloten om de contributie te verhogen met 30 cent per maand  én elk lid zou persoonlijk zijn best doen om donateurs te werven. Dick van Loon en Leo Beun werden als plaatsvervangers voor de kascontrolecommissie gekozen. De commissie die het 15-jarig bestaan van Swift zou gaan voorbereiden bestond uit … alle leden van Swift!! Om half 10 werd de vergadering besloten door de voorzitter met een woord van dank. Tot 11 uur was er  een gezellig samenzijn voor de leden met ‘aanhang’. De heer de Jonge droeg enige liedjes voor, terwijl de heer van de Reepe voor de muziek zorgde.”

Door de radio klinkt de stem van de nieuwslezer: De 12e gekke koe is aangetroffen op een boerenbedrijf in …..” Er wordt gebeld. Ik loop naar de voordeur. Het is Gerda. Ze komt op ziekenbezoek. Met haar speelde ik al als aspirant bij Swift. Onder het genot van bolus bie de koffie praten we over de feestavonden van Swift. Ze zijn niet te vergelijken met de Swiftavonden van nu. In het FM van vorige week staat dat de Play Back Show doorgaat. Als Gerda gaat, ga ik ook! Mogen wij ons ook eventueel opgeven als trio? Ja? Dan vraag ik mijn vriend Arie en brengen wij nog één keer het onovertroffen lied “ “t Autootje van de Three Jackets!!”    (wordt vervolgd)                                                                                   HARRIE

HAIKU 442 - 443

Vanmorgen natten auto's voorbij over de opdrogende asfaltweg. Fietsers onder handschoenen en regenkleding ontwijken plassen in de geplaveide straat. Na regen komt zonneschijn..... Het weekend begint. Gastschrijfster Johanna Kruit keert terug naar de provincie ...

We lunchen Chinees

met gestoomde stukjes kip

en veel Jasmijnthee.

 

De Maagdenpalm bloeit

kleine paarse bloemetjes

bij de achterdeur.

BEATLETITEL (8)

THE FOOL ON THE HILL

Paul McCartney begint in maart 1967 te werken aan het nummer THE FOOL ON THE HILL. Tegelijkertijd is hij bezig met een ander nummer, With a little help from my friends.

De schrijver Steve Turner die verschillende boeken over de Beatles heeft geschreven, is enkele malen in de gelegenheid geweest de Beatles tijdens het componeren te volgen. Op een gegeven moment hoort Davies dat Paul een mooie langzame melodie op de piano speelt. De woorden die hij zingt gaan over een vreemde man die op een heuvel zit. John Lennon is ook aanwezig. Hij staart onafgebroken naar buiten. Samen maken paul en john de tekst als de melodie klaar is.

Een ander verhaal over het ontstaan van THE FOOL ON THE HILL is afkomstig van Allistar Taylor. Hij is de opvolger van manager Brian Epstein. Taylor vertelt dat het idee voor THE FOOL ON THE HILL is ontstaan tijdens een wandeling die hij met Paul maakte. Als Paul zijn hond wil zoeken verschijnt er plotseling een vreemde man op het pad. De man groet de beide mannen en loopt door. Als de hond is gevonden is de man nergens meer te zien.

Twee verhalen waarvan niet met zekerheid is vast te stellen welke waar is en welke niet.

In ieder geval is het één van de betere nummers van de Beatles ....

HAIKU 440 - 441

Gastschrijfster Johanna Kruit is de provincie uit geweest...

Amsterdam regent

de grachten blazen bellen

heel de lange dag.

 

Huis in de Jordaan

met het kleine stoepetje

en de hoge deur.

WINTER-GROENTE-SOEP

Winterse dag. De kou vriest een dun laagje ijs op de vijver. Op school verwarmen de kinderen zich aan de winterse groentesoep. Met de klas eerst boodschappen gedaan bij de Aldi; in de klas de groentes gesneden en gewassen en toen onder leiding van een deskundige moeder vier liter winter-groente-soep klaargemaakt...

Na schooltijd mijn weblog bijgewerkt en gelezen dat collega weblogger Bieslog vandaag over een nieuw gebruik van iPod schrijft....

"Maar, zo vraag ik u, waarom uitsluitend muziek afspelen op de iPod?
Met trots, pedanterie en koketterie kondig ik een nieuwe term in de omvangrijke i-woordenlijst aan:
 
iPodezie (iPodetry, if you like)
 
Ik heb mijn 40 GB iPod geladen (is nog lang niet vol) met poëzie, voorgedragen door de dichters zelf."
www.bieslog.vpro.nl

TOVEREN

Vandaag brengt een uit 's Hertogenbosch gevlucht gezin met kinderen een bezoek aan de tentoonstelling "TOVERBOS" in Oostkapelle. Een heel ander toverbos dan de tot carnavalsstad omgetoverde Brabantse hoofdstad... Gastschrijfster Johanna Kruit 'tovert' ook in haar dagelijkse haiku ...

Voor zijn verjaardag

een sterren-toverstokje

dat brent vast geluk!

DE VOORBIJGANGER (6)

Het weer valt deze morgen niet mee. Harrie kijkt naar buiten en ziet dat zijn buurman het ijs van de autovoorruit moet krabben. Hij kijkt op zijn horloge. Het is even voor 7. Het nieuws mag hij voor geen goud missen. Waarom? Dat vraagt hij zich niet af. Het is de macht der gewoonte. Als het weerbericht door de oude luidspreker klinkt, draait zijn hand de knop om ….. “Veel bewolking en kans op mist”. Woorden die in zijn hoofd blijven echoën als hij zijn winterjas aantrekt, de boodschappentas van het spijkertje haalt en de voordeur achter zich dicht trekt. Hij begroet zijn buurman die net met  krabben klaar is. Voorzichtig schuifelt hij naar de Markt. Terwijl hij door de mistige binnenstad van Middelburg loopt, dwalen zijn gedachten af naar vroeger…1 februari 1953…… In Zeeland voltrok zich die nacht ervoor een afschuwelijke ramp. Flarden van beelden vullen zijn gedachten, zoals mist tegen  huizen kruipt. Werd er ook nog door hem als 13-jarige gekorfbald?……

“Ik kan de plek nog aanwijzen waar het Swiftnieuws elke laatste zaterdag van de maand op de deurmat plofte. Alles wilde ik over De Ramp weten. Zou mijn korfbalblad nog nieuw nieuws vermelden? Ja, hoor! Op de voorpagina staat het onderstreept: Luctor et Emergo! De redacteur schrijft dat er alweer stukken land droog komen te liggen en de zon inmiddels schijnt. Toch blijft de schrijver realistisch. Hij vervolgt met: ”Niettemin zal de nasleep van vele geëvacueerden een groot uithoudingsvermogen vragen en de gevolgen zullen zich nog lang doen voelen.” Even verderop lees ik: ”Daarom is het van groot belang dat de schade aan de korfbalsport spoedig wordt hersteld. Als teken, dat het normale leven het wint en dat Zeeland en de Zeeuwen voor de zoveelste keer het water terugdrongen.” Zelfs een ingezonden stuk uit het Nederlands Korfbalblad van de hand van ene SCHAAP steekt de Zeeuwse- en Zuid-Hollandse korfbalvrienden een hart onder de riem:”Ondanks alle afgrijselijkheden, die zich hebben afgespeeld, moet gedacht worden aan de toekomst, niet het minst aan die van de ons toevertrouwde jeugd. Daarbij kan de sport, dus korfbal, een rol spelen. Staat U ons toe, dat de gehele korfbalgemeenschap U daarbij mag helpen!”

Toch lees ik in het 8 pagina dikke nummer ook ‘gewone’ korfbalnieuwtjes en –mededelingen. “De jaarlijkse Toneelavond in de Schouwburg zal donderdag 23 april doorgaan. En als de verbindingen goed blijven, zal er ook met Pasen in Dordrecht enkele dagen worden gekorfbald.” Na een leerzaam verhaal mèt tekening over het uitleggen van het veld, wil ik natuurlijk niet het adspirantenhoekje vergeten! Schrijver Henk Bruggeman moppert over ons gedrag tijdens de training:”Jullie zijn te rumoerig. De vorderingen slecht, met name het doelen! Wie niet mee wil werken, kan heengaan!”

Ondertussen ben ik op de Markt en loop langs de Drvkkerij. Ik stop bij de glazen voorgevel en lees: Theatersport is improvisatie en wedstrijd tegelijk. Theatergroep Drapa treedt donderdag 1 februari op in de Drvkkerij.” Ik bedenk me geen moment. Deze dag eindigt even onverwacht als hij begon ….. maar of het ook een ramp is …..?

Of hebt u mij die avond niet in de boekhandel zien staan en liep u mij voorbij …..?

(wordt vervolgd)                                                                                          HARRIE

BEATLETITEL (7)

THE END

Het laatste nummer van de lp Abbey Road heet THE END. Het is ook het laatste album wat door de groep is opgenomen.

Alle vier de groepsleden laten nog eenmaal horen waartoe ze in staat zijn. Paul leidt het nummer in met een aanstekelijke yell. Hij wordt door John en George bijgestaan met aanstekelijk gitaargeweld en een prachtige drumsolo van Ringo Starr. Na de drumsolo spelen John, Paul en George om de beurt hun gitaarsolo terwijl ze ondersteund worden door een gezamenlijke zangyell. Dit alles groeit uit tot een climax.

Op het hoogtepunt krijgen we de tonen van Paul's piano voorgeschoteld. Hij zingt vervolgens de prachtige regel: "And in the end the love you take is equal to the love yhou make." Vrij vertaald luidt deze laatste zin: Nu het bijna afgelopen is, is de liefde die je neemt gelijk aan de liefde die je wilt.

De gitaar van George komt er nog even bij en een prachtig viool-arrangement van producer George Martin ebt langzaam weg in het niet.

Een waardig afscheid van het Liverpoolse viertal .....

HAIKU 436 437

Waarom fotografeert iemand vanuit zijn flat op de achtste verdieping de mist? Is er boven de mist meer te zien?

Gastschrijfster Johanna Kruit ziet duiven en regen ...

Een Turkse tortel

trippelt haastig voor me uit

over het voetpad.

 

Na zoveel regen

is de hemel opgelucht

de straat gewassen.

DE VOORBIJGANGER (5)

Op donderdag staat Harrie altijd een kwartiertje vroeger op. Snel een ontbijtje en dan .. groente kopen op de markt. Met zijn boodschappentas loopt hij blindelings langs kraampjes die voor een deel nog moeten worden ingericht. Harrie wil er altijd als eerste bij zijn. Verse groente gaat boven alles. Nu hij sinds een paar jaar alleen over is gebleven, moeten de boodschappen ook in kleinere hoeveelheden worden gekocht. Soms eet hij wel eens bij een buurvrouw of oude kennis. Vandaag maakt hij zijn eigen potje klaar.

Als hij de houten aardappelbak tussen zijn knieën heeft gezet en de eerste aardappel schilt, dwalen zijn gedachten af naar het moment waarop hij voor het eerst kennis maakte met de Middelburgse korfbalsport…….

“Het was op een vrijdagmiddag eind 1948. De meester van klas 3 liet een stapel stencils zien. Hij vertelde erbij dat het een speciaal Kerst- en Oudjaar nummer van de korfbalvereniging Swift was. Er stonden maar liefst 7 tekeningetjes in die wij met z’n allen in de klas mochten kleuren! Ik kan me alleen nog maar herinneren dat we de hele middag niets anders hebben gedaan. Toen de hulsttakjes, kerstklokjes, korfbalvelden, en kaarsen klaar waren las meester voor uit Ouwe Bram van W.G. van der Hulst. Na schooltijd mocht ik samen met een vriendje de stapel stencils naar het Swift redactieadres aan de Blauwedijk brengen. Daar kregen we een uitnodiging om de volgende dag een gratis training bij te wonen. Sinds die tijd ben ik Swiftiaan geworden!

Meneer Bruggeman en meneer Voogd schreven elke maand een stukje waarin soms onze namen  genoemd werden omdat we zo goed ons best hadden gedaan tijdens de wedstrijden!

De 100ste uitgave van wat toen nog “Swiftnieuws” heette, verscheen in juni 1948, net voordat ik lid werd. Het eerste nummer verscheen in november 1936. Nummer 1 t/m 10 werden 8x met carbonpapier getypt en aan elkaar doorgegeven. Je moest het blad na 2 dagen doorgeven aan de volgende. Later kwam er een stencilmachine aan te pas. Ieder lid of donateur ontving maandelijks het Swiftnieuws. Tijdens de 2e Wereldoorlog verscheen, ondanks de papierschaarste, het blad maandelijks. Totdat één (onbekend gebleven) Swiftlid het blad in handen van de N.S.B. gaf, met als gevolg, dat het Swiftnieuws ogenblikkelijk verboden werd. Drie maanden later verscheen er weer een blaadje waarboven stond: “Sportmededelingen van de kv Swift!”  Na de bevrijding bleef het blad maandelijks uitkomen……...”

Harrie giet inmiddels de aardappelen af, haalt de bloemkool uit en water en laat het vlees nog even sudderen. Morgen gaat hij eten bij een oud-vakgenoot ……

Op dat moment hoort hij de metalen brievenbus. Het FM van 22 januari 2001. Naast zijn bord leest hij de Opinie van de voorzitter. Vooral die laatste zin, meneer de voorzitter! Ik ben toch een nieuwe naam? Ik ben toch een nieuwe publicist? Terwijl U dit leest heb ik ervoor gezorgd dat dit naar de redactie is gemaild. Toch wil ik U bedanken dat U mij, de oudere supporter, de schrijvers van wedstrijdverslagen en mijn collega Marck wat extra onder de aandacht van het lezerspubliek hebt willen brengen!    HARRIE                                               (wordt vervolgd)

HAIKU 434 435

Wie Walcheren wil ontdekken, moet gaan wandelen. Bij het Veerse Bos laatst een groot aantal blauwe reigers gezien, op weg om te vertrekken....

Gastschrijfster Johanna Kruit schreef ooit in haar haikudagboek over 'verdronken land' en 'lome vleugels'...

Het verdronken land

op de schorren en slikken

een aardewerkscherf.

Twee zilverreigers

vliegen met lome vleugels

naar de avondzon.

HAIKU 438 439

Op weg naar de start van de 7e jaargang van de maandelijkse Kunst & Cultuurroute in Middelburg, zie ik in een weiland een paar zwanen in een wei-plas zitten.

De eerste galerie waar ik binnenstap staat vol met kunst, waaronder opgehangen gedichten die 'lijken' te drogen ...

Gastschrijfster Johanna Kruit schrijft over 'water en woord" ...

Overal plassen

de watervogels zwemmen

midden in de wei.

 

Nog natte woorden

opgehangen in de wind

die ze zal drogen.

MAANDGEDICHT

Gastschrijfster Johanna Kruit schrijft in haar maandgedicht over een 'bijzonder kind'...

Dit kind

DE VOORBIJGANGER

“Zullen we nog een 2e kopje koffie doen, Harrie?” Mijn hart zegt ‘nee’ en toch zeg ik zo enthousiast mogelijk: ”Natuurlijk Bep, met jouw natuurlijk altijd!” Terwijl de kelner de bestelling opneemt, neem ik Bep op: Ze is al die jaren dat ik haar ken niets veranderd …..

Mijn gedachten dwalen terug naar 1953. In die tijd speelde ik als 28-jarige bij de kv Swift. We moesten op Pinksterdag met vier 12-tallen naar Dordrecht om te kampen tegen De Regenboog. Onderweg stopten we bij een friteskraam in Bergen op Zoom. Wat ik daar als reizend correspondent sommige ploeggenoten achter de frituur zag doen, daar zou de jeugd van nu rode oortjes van krijgen als ik dat zou onthullen …! Swift 1 moest met 7 invallers de wedstrijd tegen De Regenboog beginnen. Ik mocht voor het eerst meedoen, samen met 6 opgetrommelde ‘oudjes’ die ooit Swift groot hadden gemaakt. De hitte deerde ons niet. Uiteindelijk wonnen we met 7 – 0.Was De Regenboog zo slecht? Dat denk ik niet. Ze speelden eerder het verkeerde systeem …. Ook dacht ik terug aan het feit dat de KNKV dat jaar 50 jaar bestond en dat er voor het eerst gemicro-korbbald werd …

“Harrie, waarom zeg je niets? Smaakt de koffie soms niet? In een flits reageer ik vanuit het verleden en antwoord: “Eh, nee, maar ik moest even aan iets anders denken.” “Doe dat maar als je alleen bent!” Ze maakt geen aanstalten om haar kopje gehaast leeg te drinken en te vertrekken. Zodoende praat ik een tijdje over koetjes en kalfjes verder zonder de wedstrijd uit 1953 uit mijn gedachten te vergeten …. “Nou, Harrie, ik stap maar weer eens op. Ik moet nog een paar boodschappen doen voordat ik ga koken. Doe de groeten aan Floor als je die nog  ziet!” Met een hand neem ik afscheid van Bep. Hoe oud zou ze nu zijn? Jonger dan Jan Goedbloed? Hij was in 1953 15 jaar en Bep was 2 jaar jonger.

Toen werden in het FM niet alleen de data vermeld. Bij Bep kan ik mij nog herinneren dat ze op 24 juni verjaarde en dat ze pittig speelde. Lekker kon schieten en dat zee bij elke wedstrijd vooraf zei: ”Daar verliezen we toch van.”

Ik kijk op mijn horloge. De hoogste tijd. Ik reken af en loop het koffiehuis uit. Terug naar huis.                                                                  HARRIE